Aspi's genieten van hun laatste dag

Het was voor ons allen een zeer korte nacht. Maar doordat iedereen vol lof was over het nachtspel, waren we al snel vergeten hoe moe we nog waren. Het laatste ontbijt namen we gezellig in onze eigen "lounge". Een laatste moment samen aan tafel. Het besef dat het kamp ten einde was, begon te komen. Dit jaar was het voor ons echter geen traditionele laatste dag. We maakten er een omgekeerde dag van.

Voormiddag was het namelijk al tijd om de liedjes te maken. Velen kregen hierbij echter vaak te maken met een opstekend "klopke", logisch ook met zo weinig slaap.
's Middags maakten we de Aspi's klaar voor een tweede dropping. Als ze de eerste niet uitvoerden volgens de regels, moeten ze de gevolgen namelijk dragen. In tegenstelling tot een straf hadden we echter nog een leuke verrassing voor hen in petto. We gingen paintballen!! De Aspi's waren door het dolle heen. De ene werd al wat meer geraakt dan de andere, maar dat kon de pret niet bederven. We speelden dan ook verschillende spelletjes. Sommigen keerden terug met heel wat blauwe plekken, anderen kunnen nu vertellen hoe zo een kogeltje proeft. Een betere activiteit om het kamp af te sluiten, hadden we ons niet kunnen voorstellen.

's Avonds bij het kampvuur kreeg de leiding een hele collectie van liedjes en toneeltjes voorgeschoteld. De leiding zelf had ook hun best gedaan met twee briljante liedjes. Er werd nog wat nagepraat bij het kampvuur en vervolgens kropen ze ook deze nacht in hun zelfgemaakte slaaphut, het was er namelijk veel te gezellig om het op één nachtje te houden. Aspi's, bedankt voor het leuke kamp, jullie behulpzaamheid, jullie ondeugende streken, jullie leiderscapaciteiten, jullie inlevingsvermogen, om gewoon jullie zelf te zijn!

Aspi's als oermensen

Tot onze grote spijt waren we al toe aan dag 7, een dag waarop gelukkig veel te gebeuren stond. We stonden samen met de anderen op, maar in tegensteling tot hen, kropen wij onze koffer in op zoek naar verkleedkleren. Helemaal in oermens-outfit begonnen we aan ons ontbijt. Niet zomaar een ontbijt, neen de heerlijke eitjes en spek van onze dauwtocht hadden we namelijk nog te goed. De Aspi's bakten en smulden erop los. Vervolgens begonnen ze aan hun eerste opdracht van de dag: bouw een slaaphut voor jullie allemaal. Ze zagen het groot en gingen voor een boomhut. Dit bleek echter niet zo makkelijk te zijn dus werd het een hut boven de grond. De hut werd ingekleed met gloeilampen en een tafel en zo kregen we een mooi plaatsje om onder te zitten.

's Middags werd het tijd om helemaal op te gaan in het thema. Zo werd het Nederlands vervangen door wat oermens-gebrabbel, haalden we water uit de beek om onze handen te wassen en aten we soep, puree en tartaar, voor sommige kaviaar, met vissticks zonder bestek.

Namiddag was het tijd voor het tweede deel van onze themadag. Door middel van enkele droedels werden ze opgedeeld in twee teams, kamp Noord en kamp Zuid. Er stonden heel wat proeven op het programma: evenwichtsbalk, bungy duel, hold the symbol, arm omhoog, touwtrekken, katapult... Ze gaven het beste van zichzelf en zo kregen we enkele verrassende winnaars. Er werden vrijstellingen en zwarte stemmen uitgedeeld die gevolgen hadden op de eilandraad.

's Avonds maakten we ons eigen vuurtje en genoten we van heel wat lekkers. 's Nachts was het tijd voor een nachtspel. De leiding haalden rond half 3 de leden uit hun bed om op het aanliggende veld wat spelletjes te spelen. Chinese voetbal, honkbal en viking kubb passeerden de revue. De tijd vloog voorbij, na twee uur spelen was het dan ook hoog tijd om terug ons bed in te kruipen.

Heiligverklaring van de Aspi's tijdens tweedaagse

In de late voormiddag waren we eindelijk gepakt en gezakt om op 2-daagse te vertrekken. We gingen voor een korte wandeltrip naar het station. Hier namen we de trein richting Lille (Rijsel). Er stond ons maar een korte trip van een halfuurtje te wachten en zodus waren we snel ter plaatse. De grootste uitdaging kon beginnen, een slaapplaats zoeken. We trokken naar le Sud, maar hier bleek het hopeloos te zijn. Dan maar even zwemmen in Lille Plage. Daar kregen we al meteen met een tegenvaller te maken, duizend kleine kinderen in een zwembad en aanschuiven in een lange rij. Dit zagen we echter niet zitten. We installeerden ons dan maar op het gras waar we een dutje deden in de zon.

Rond 19 uur werd het toch hoog tijd om een slaapplaats te beginnen zoeken. We trokken naar een andere wijk, meer gelegen in het centrum. Dankzij Sofie werd er aangebeld bij de plaatselijke zusters. Zij waren zo vriendelijk om ons binnen te laten. We lieten onze rugzakken achter en trokken naar het centrum om iets te eten en wat te drinken. Ook maakten we nog een tocht door de stad waarbij we enkele nachtspelletjes speelden. Er werd weer heel wat afgelachen! Eens terug bij de zusters was de living leeggemaakt en konden we ons op de grond installeren. Voor het slapengaan kregen we nog een verhaaltje uit de Bijbel, voorgelezen door Lucas, te horen. Iedereen sliep als een roosje.

De volgende ochtend bleek dat het ’s nachts geregend had. Gelukkig was dat niet meer het geval toen we vertrokken. We gingen shoppen in de plaatselijke supermarkt en konden zo een heerlijk ontbijt verorberen. Hier konden we helaas niet uitgebreid van genieten, aangezien we om 13 uur verwacht werden voor onze megafantastische activiteit. Helaas werden we van hoek naar kant gestuurd en zaten we dus meer op de metro dan iets anders. De activiteit viel letterlijk en figuurlijk in het water. We besloten om er niet langer te blijven rondhangen, maar op tijd de trein te nemen, zodat we zeker tijdig in Doornik zouden arriveren. Eens in het station bleek dat we 1,5 uur moesten wachten. We doodden de tijd met enkele spelletjes in het station. Hierbij kregen we veel bekijks. Op de trein hadden we een wagon helemaal voor ons alleen. Dat zorgden, zoals verwacht, weer voor heel wat plezier! Wij vonden het een leuke trip en ook Omer was tevreden over zijn eerste reisje.

Terug op de kampplaats waren we zo doorweekt dat we echt wel een douche konden gebruiken. Er werd dan ook uitgebreid genoten en de ontlading was groot bij het voelen van de eerste waterstralen. ’s Avonds hielden we nog “de grote verboden-liefdesquiz.” De Aspi’s verkleedden hen in bekende personen die onderling een verband met zich hadden en legden in drie teams verschillende opdrachten af. Team “Vlaanderen boven” werd de grote winnaar. Gert Verhulst met zijn harem werd de grote verliezer!

Aspi's waren niet goed wakker...

De Aspi's gingen volle goede moed voor een laatste dauwtrip als lid slapen.

Echter ging er 's morgens wat mis. Niemand had de wekker gehoord. 

Rond 10 uur waren we dan toch klaar om op tocht te vertrekken. We besloten om er een brunchtocht van te maken.

Na wat stappen hadden we het perfecte plaatsje gevonden. Alles werd uitgeladen en we begonnen al te watertanden bij het zien van al de eitjes en het spek. Bakken maar! .... Helaas geen gasvuurtjes. Dan maar helemaal terug naar de kampplaats.

Namiddag was het voor de Aspi's weer tijd om de Speelclubbers en Rakwi's over te nemen. Deze keer waanden ze zich in Ridderland en in de gevangenis van Alcatraz. Het was een zeer geslaagde namiddag.

's Avonds deden we een gezamenlijk activiteit met de Tito's en Keti's. Een toneeltje over Vijverbosdieren, gespeeld door de leiding, werd afgewisseld met leuke liedjes die we samen zongen. De zangstonde was een ideale afsluiter van de dag.

Morgen vertrekken we op 2-daagse... Spannend!

Aspi's in actie

Na twee rustige dagen werd het hoog tijd voor het serieuzere werk. De Aspi’s werden gefouilleerd en met 11 opdrachten, drie vage kaarten en een gsm op twee verschillende locaties tegen de Franse grens gedropt. Op een van de kaarten vonden ze een plaats terug waar ze op elkaar moesten wachten. Het werd een succesvolle tocht met als resultaat een mooie tuinkabouter, een streekproduct, een Franstalige Flair… De tocht duurde echter iets langer dan verwacht, zodus was de honger eens zo groot. Na een stevige portie verse vidé, konden we toch wel wat platte rust gebruiken.

’s Avonds waren onze batterijen weer helemaal opgeladen om er stevig tegenaan te gaan. Pleinspelen à volonté! We begonnen met het nostalgische 1-2-3-piano. Dit was voor Faedra echter niet zo gemakkelijk. Het borsteldraaien daarentegen was voor iedereen een grote opgave. Hilarische taferelen ontstonden, maar toch bleven de Aspi’s maar gaan. Hierna volgde het actiefste gedeelte. Onze conditie werd meteen wat bijgeschaafd. Tot slot was er nog een plaatsje voor potteke stamp in het donker. Blijkbaar helemaal niet zo makkelijk als de bal wat onzichtbaar wordt. Onze eerste echte actieve dag was dus geslaagd. Morgen meer van dat!

Aspi's gaan van de Far West naar Las Vegas

Na een bewogen nacht stond hen een zware karwei te wachten. Ze namen hun verantwoordelijkheid op en stonden in als leiding van de Speelclub en Rakwi.

Bij de Speelclubbers gingen ze naar de Far West. De kinderen speelden allerhande spelletjes, zodat ze genoeg tijd verdienden om goud te gaan zoeken in de mijn. De Rakwi’s begaven zich in een heel ander avontuur. Daar hadden ze bezoek van het “Kakmonster.” Hiervoor werden verschillende toiletten gebouwd. Door middel van allerhande spelletjes legden ze hun monster in de watten en konden ze dus heel wat stronten verzamelen in hun toilet. Zoveel te meer zoveel te beter!

Namiddag nog steeds geen echt Aspi-spel. Het was namelijk tijd voor het gezamenlijk piratenspel. Iedereen wou de schat vinden, maar helaas was deze maar voor één groep bestemd. De winnaar ging lopen met bestek, de verliezers gingen voor de handen. Mmmm heerlijke spaghetti.

’s Avonds doken we onze valiezen in op zoek naar onze beste outfit. In onze gala-kledij trokken we naar Casino Bellagio in Las Vegas. Het geld werd ingezet en de champagne/Kidibull werd gekraakt. Helaas zat het geluk niet aan onze kant, het casino was de grote winnaar van de avond.

Aspi's brengen een bezoekje aan de kapper

Er stond ons een lange treinrit te wachten, maar deze bleek reuze mee te vallen. Al kaartend overbrugden we deze tijd en voor we het wisten stonden we in Tournai.

Tijdens de picknick waanden ze zich met hun campingstoeltjes als het ware op een echt festival. Het wandeltempo van de Speelclubbers lag wat aan de hoge kant voor hen, maar uiteindelijk is iedereen goed en wel gearriveerd.

Er volgde een zware opbouw. Tenten, tenten en nog eens tenten, ze werden allemaal rechtgezet. ’s Avonds was het dan eindelijk tijd voor een echt Aspi-moment. Nog niet onmiddellijk een spel, maar een bezoekje aan kapper Wim. Met zijn professionele gereedschap toverde hij de ene na de andere coupe! Al snel werd het donker en kropen we moe in onze slaapzak. Op naar dag twee.