Er stond ons een lange treinrit te wachten, maar deze bleek
reuze mee te vallen. Al kaartend overbrugden we deze tijd en voor we het wisten
stonden we in Tournai.
Tijdens de picknick waanden ze zich met hun campingstoeltjes
als het ware op een echt festival. Het wandeltempo van de Speelclubbers lag wat
aan de hoge kant voor hen, maar uiteindelijk is iedereen goed en wel
gearriveerd.
Er volgde een zware opbouw. Tenten, tenten en nog eens
tenten, ze werden allemaal rechtgezet. ’s Avonds was het dan eindelijk tijd
voor een echt Aspi-moment. Nog niet onmiddellijk een spel, maar een bezoekje aan
kapper Wim. Met zijn professionele gereedschap toverde hij de ene na de andere
coupe! Al snel werd het donker en kropen we moe in onze slaapzak. Op naar dag
twee.