Het was voor ons allen een zeer korte nacht. Maar doordat iedereen vol lof was over het nachtspel, waren we al snel vergeten hoe moe we nog waren. Het laatste ontbijt namen we gezellig in onze eigen "lounge". Een laatste moment samen aan tafel. Het besef dat het kamp ten einde was, begon te komen. Dit jaar was het voor ons echter geen traditionele laatste dag. We maakten er een omgekeerde dag van.
Voormiddag was het namelijk al tijd om de liedjes te maken. Velen kregen hierbij echter vaak te maken met een opstekend "klopke", logisch ook met zo weinig slaap.
's Middags maakten we de Aspi's klaar voor een tweede dropping. Als ze de eerste niet uitvoerden volgens de regels, moeten ze de gevolgen namelijk dragen. In tegenstelling tot een straf hadden we echter nog een leuke verrassing voor hen in petto. We gingen paintballen!! De Aspi's waren door het dolle heen. De ene werd al wat meer geraakt dan de andere, maar dat kon de pret niet bederven. We speelden dan ook verschillende spelletjes. Sommigen keerden terug met heel wat blauwe plekken, anderen kunnen nu vertellen hoe zo een kogeltje proeft. Een betere activiteit om het kamp af te sluiten, hadden we ons niet kunnen voorstellen.
's Avonds bij het kampvuur kreeg de leiding een hele collectie van liedjes en toneeltjes voorgeschoteld. De leiding zelf had ook hun best gedaan met twee briljante liedjes. Er werd nog wat nagepraat bij het kampvuur en vervolgens kropen ze ook deze nacht in hun zelfgemaakte slaaphut, het was er namelijk veel te gezellig om het op één nachtje te houden. Aspi's, bedankt voor het leuke kamp, jullie behulpzaamheid, jullie ondeugende streken, jullie leiderscapaciteiten, jullie inlevingsvermogen, om gewoon jullie zelf te zijn!
